សេចក្តីពិតគឺបរមត្ថធម៌ពិភពលោកសព្វថ្ងៃមិនលើកលែងរស់នៅក្នុងការស្មានទាំងអស់គ្នាពុំមានបុគ្គលណាដែលរស់នៅក្នុងពិភពពិតប្រាកដ។នៅពេលដែលមិត្តព្រះធម៌អានអត្ថបទដែលសរសេរនេះចប់និងយល់ច្បាស់ថាពិតប្រាកដមែនហើយ។មនុស្សម្នាក់ៗមិនអាចមានរូបរាងដូចគ្នា។ចំណែកសត្វរឹតតែខុសពីមនុស្សឆ្ងាយណាស់។ អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តបានសង្កេតឃើញថា កាកឃើញរបស់សត្វមិនដូចមនុស្សឡើយ។ទាំងនេះគឺជាការពិសោធន៍ឃើញរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តដូច្នេះការឃើញនៅពិភពខាងក្រៅតើផ្នែកសត្វត្រឹមត្រូវឬមួយក៏ភ្នែកមនុស្សត្រឹមត្រូវ។ជាការយល់ឃើញរបស់វិទ្យាសាស្រ្ត។ព្រះពុទ្ធបរមគ្រូព្រះអង្គបានដឹងជ្រៅជាងនេះទៅទៀត។ព្រះអង្គបានសម្ដែងថាមនុស្សម្នាក់ៗមានបរមត្ថរៀងៗខ្លួនមិនដូចគ្នាឡើយ។អ្វីដែលយើងដឹងនៅខាងក្រៅគឺតាម ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្ដាត កាយ ដោយសារទ្វារទាំង 5 ជាអ្នកនាំសារឲ្យមានចិត្តកើតឡើង។អ្វីដែលយើងដឹងដោយសញ្ញាការចងចាំនិងវេទនា គឺសុខនិងទុក្ខ ។តែបើចូលទៅដល់ហើយមានគិតកើតឡើងដែលសុទ្ធតែជាពាក្យសន្មត់មិនមែនជាបរមត្ថធម៌។ដែលធ្វើឲ្យសត្វលោកយល់ច្រឡំថាការគិតស្មានគឺជាការពិត។ការពិតគឺមានតែខ្លួនឯងម្នាក់គត់ដឹងការពិតរបស់ខ្លួនឯង។ឯអ្នកដទៃដឹងការពិត។របស់អ្នកដទៃមិនអាចដូចគ្នាឡើយ ។និយាយឱ្យខ្លី សត្វលោកអាចដឹងការពិតអ្វីដែល អាចដឹងបានតាមទ្វារទាំង 6ក្រៅពីនេះមិនមានការពិតឡើយ។នៅពេលដែលការពិតទាំងប្រាំ គឺ ពណ៌ សំឡេង ក្លិន រសជាតិ ផោដ្ឋព្វៈ បានបញ្ជូនតាមទ្វារទាំង 5 ទៅដល់ឲ្យមានចិត្តកើតឡើង ដឹងគិតពិចារណានៅលើវត្ថុទាំងនោះ មកដល់ត្រឹមនេះគឺជាបរមត្ថធម៌ ។សាច់រឿងនៅក្នុងការគិតគឺជាការសន្មត់ដែលជាការស្មានទាំងអស់ ដែលយើងយល់ថាជាការពិត ដែលពុំមានខាងដើមហើយក៏ពុំមានទីបញ្ចប់។ លើកលែងតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទាំងឡាយដែលដែលបានកើតឡើងពីអតីតកាលហើយនិងកើតឡើងក្នុងអនាគតកាល ទើបសត្វលោកខ្លះដែលមានឧបនិស្ស័យអាចដឹងបានការពិតដែលព្រះពុទ្ធទាំងឡាយប្រទាននាមថាបរមត្ថធម៌។

ENGAIS

English TranslationThe Truth is Paramattha DhammaIn today’s world, everyone without exception lives within a realm of conjecture; no individual lives in the absolute reality. When Dhamma friends finish reading this text and understand it clearly, they will realize that this is indeed the truth. Each human being cannot have the same physical form, and animals are even more vastly different from humans. Scientists have observed that the vision of animals is not the same as that of humans. These are scientific experiments; therefore, regarding the perception of the external world, is the animal’s eye correct or the human’s eye? That is the scientific perspective. However, the Supreme Teacher, the Buddha, knew even more deeply than this. He taught that each person has their own individual Paramattha (Ultimate Reality), and they are not identical.What we perceive externally is through the eyes, ears, nose, tongue, and body—because these five doors are the messengers that cause the mind (Citta) to arise. What we know through perception (Sanna), memory, and feeling (Vedana) is pleasure and pain. Due to the arrangement of Kamma, each person’s appearance is not the same; they are all different. If they are all different, then the sensitive matter of the eye (Cakkhu-pasada), ear (Sota-pasada), nose (Ghana-pasada), tongue (Jivha-pasada), and body (Kaya-pasada)—which are material phenomena (Rupa-dhamma)—are also all different. These material phenomena allow the consciousness to perceive color, sound, smell, taste, and touch, and they vary individually.But once these five forms of matter enter the Javana-citta (impulsive mind), it becomes a condition for thoughts to arise, which are entirely conventional terms (Sanniti) and not Paramattha Dhamma. This leads beings to mistakenly believe that their conjectures and thoughts are the truth. The truth is that only you alone can know your own reality, while others know their own reality; they can never be the same. In short, beings can know the truth only of what can be perceived through the six doors; beyond this, there is no truth. When the five realities—color, sound, smell, taste, and touch—are transmitted through the five doors and cause the mind to arise, perceive, and contemplate those objects, up to this point, it is Paramattha Dhamma. The « storyline » within the thought process is a convention, a complete conjecture that we mistake for reality—a cycle with no beginning and no end. Only through the Buddhas who have arisen in the past and will arise in the future can some beings with the spiritual disposition (Upannissaya) come to know this truth, which the Buddhas named Paramattha Dhamma.

FRANCAIS

Traduction FrançaiseLa Vérité est le Paramattha DhammaDans le monde d’aujourd’hui, tout le monde sans exception vit dans un royaume de conjectures ; aucun individu ne vit dans la réalité absolue. Lorsque les amis du Dhamma auront fini de lire ce texte et l’auront compris clairement, ils réaliseront qu’il s’agit bien de la vérité. Chaque être humain ne peut avoir la même forme physique, et les animaux sont encore plus vastement différents des humains. Les scientifiques ont observé que la vision des animaux n’est pas la même que celle des humains. Ce sont des expériences scientifiques ; dès lors, concernant la perception du monde extérieur, est-ce l’œil de l’animal qui est correct ou l’œil de l’humain ? C’est le point de vue scientifique. Cependant, le Maître Suprême, le Bouddha, savait bien plus profondément que cela. Il a enseigné que chaque personne a son propre Paramattha (Réalité Ultime) individuel, et qu’ils ne sont pas identiques.Ce que nous percevons à l’extérieur passe par les yeux, les oreilles, le nez, la langue et le corps — car ces cinq portes sont les messagers qui provoquent l’apparition de l’esprit (Citta). Ce que nous connaissons par la perception (Sanna), la mémoire et la sensation (Vedana) est le plaisir et la douleur. En raison de l’arrangement du Kamma, l’apparence de chaque personne n’est pas la même ; elles sont toutes différentes. Si elles sont toutes différentes, alors la matière sensible de l’œil (Cakkhu-pasada), de l’oreille (Sota-pasada), du nez (Ghana-pasada), de la langue (Jivha-pasada) et du corps (Kaya-pasada) — qui sont des phénomènes matériels (Rupa-dhamma) — sont également tous différents. Ces phénomènes matériels permettent à la conscience de percevoir la couleur, le son, l’odeur, le goût et le toucher, et ils varient individuellement.Mais une fois que ces cinq formes de matière pénètrent dans le Javana-citta (l’esprit impulsif), cela devient une condition pour que des pensées surgissent, lesquelles sont entièrement des termes conventionnels (Sanniti) et non le Paramattha Dhamma. Cela conduit les êtres à croire à tort que leurs conjectures et leurs pensées sont la vérité. La vérité est que vous seul pouvez connaître votre propre réalité, tandis que les autres connaissent leur propre réalité ; elles ne peuvent jamais être identiques. En bref, les êtres ne peuvent connaître la vérité que de ce qui peut être perçu à travers les six portes ; au-delà de cela, il n’y a pas de vérité. Lorsque les cinq réalités — couleur, son, odeur, goût et toucher — sont transmises par les cinq portes et provoquent l’apparition de l’esprit pour percevoir et contempler ces objets, jusqu’à ce point, c’est le Paramattha Dhamma. La « trame narrative » au sein du processus de pensée est une convention, une conjecture complète que nous prenons pour la réalité — un cycle sans début ni fin. Ce n’est qu’à travers les Bouddhas qui sont apparus dans le passé et apparaîtront dans le futur que certains êtres ayant la disposition spirituelle (Upannissaya) peuvent en venir à connaître cette vérité, que les Bouddhas ont nommée Paramattha Dhamma.